Gudloysi

Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráharrin í Íslandi kemur á vitjan í Føroyum. Altíð stuttligt at hava vitjan av leiðarum frá grannalondunum, so hetta eru hugnalig tíðindi. Har er tó altíð onkur sum skal spilla okkum spælið. Ífylgi Vágaportalinum tímir Jenis av Rana ikki at eta saman við Jóhonnu og konu hennara, Jónínu Leósdóttir. Hví? Ja, tað er ivaleyst ikki so ringt at gita:

Jenis av Rana kallar hesa vitjanina hjá íslendska forsætismálaráðkvinnuni fyri eina beinleiðis provokatión. Hetta er nógv meira alvorligt enn sum so, og hetta signalerar ikki tað normala sambært skriftunum, so eg hevði ikki droymt um at farið til ein sovorðnan døgurða, sigur Jenis av Rana við Vágaportalin.

So, Jenis heldur vitjanina vera reina provokatión? Tað, at ein stjórnarleiðari vitjar eina aðra tjóð við sínum maka, er provokatión? Hvønn heldur hann Sigurðardóttir, forsætisráðharri roynir at provokera? Vónandi heldur hann ikki at íslendska stjórnin og Føroya løgmaður við vilja royna at provokera bara hann, ella? Eg haldi tað er eitt nokkso ógvusligt tiltak, bara fyri at provokera Jenis. Eg haldi ikki sjálvt Gudloysi hevði tímað at spilt tíð uppá tað.

Næsta punkt. Tað normala sambært skriftunum? Eg helt at Jesus var vinur við tey “ópopuleru”. Øll tey, sum fólk hildu vera ómoralsk og syndug gjørdi Jesus sær ómak at vera góður við. Eg rokni ikki við at hann hevði uppført seg sum ein sovorðin fariseari, kenni eg mínar bíbliusøgur rætt. Kanska blandar Jenis Jesus við Paulus?

Eg haldi hetta vera eitt øgiliga týðiligt dømi, um hvat kann henda, um tú gloymir tína egnu samkenslu við næstan og tína egnu menniskjansligheit fyri at passa inn í eina ekstrema, afturhaldna og snævurskygda trúgv. Tú endar við at brúka bíbliuna sum umskyldning fyri at lata vera við at vísa gestablídni og opinleika fyri verðini. Vónandi skamma kristin flest seg yvir at hoyra til sama “bólk” sum Jenis.

Annars skal sitatið frá Vágaportalinum takast við fyrivarni, so um tey hava gjørt Jenisi órætt, taki eg hetta fegin aftur.

Ása Johannesen

Góði Jenis av Rana

Dugir tú at lesa? Umber meg, um mín spurningur sýnist óhøviskur, men tað er tann einfaldasti mátin eg kann spyrja uppá. Sært tú, eg læs herfyri grein Áka Bertholdsen “Samkynd aftur til viðgerðar í løgtinginum” – í Sosiali nr. 114 tann 2. august – og hesin spurningur var mín fyrsti og mest átroðkandi tanki eftir at hava lisið greinina. (meira…)

Sum fyriskipari av okkara lítla Ólavsøkutiltakið var tað rættiliga týdningarmikið fyri meg at vit øll vóru samd um hvat tað var vit vildu við tí.

Tí var tað nokkso keðiligt at síggja portalin ákæra okkum fyri at gera júst tað, vit ikki ætlaðu okkum. Sjálv yvirskriftin avdúkaði, at raportarin hjá portalinum ikki hevði skilt hvat vit vóru har til, hóast hann hevði verið og vitja okkum og práta við Sigmund og Heina, sum stóðu har ta løtuna.

Vit vilja undir ongum umstøðum og als ikki missionera. Vit vóru har fyri at fortelja fólki um hvat tað er at vera gudloysingur og hvat vit vilja sum felag. Vit vildu undir ongum umstøðum venda fólki frá trúnni, og vit hava ongan áhuga í at vera bólkað saman við fólki, ið vit halda trýsta sína trúgv niður yvir onnur.

Tí vil eg fegin gera vart við at Gudloysi tekur frástøðu frá serliga yvirskriftini hjá portalinum, men eisini brotum, sum raportarin letur sum eru sitat (hevur sett í gásareygu), sum Heini Reinert skal hava sagt, men hvørki hann ella Sigmund Vestergaard søgdu. Ongin nevndi nakrantíð hugtakið at missionera niðri í básinum, og um tað var tikið upp tá, so hvødu Sigmund og Heini báðir afturvíst tankanum um, at tað var tað vit vildu.

Um tað vit gjørdu, kann kallast at missionera, so er tað eisini at missionera, tá mann ger vart við, at har finnast fólk, ið eru samkynd. At royna at fáa fólk at trúgva uppá okkurt (ella lata vera) og at upplýsa um eitthvørt, er ikki tað sama.

Vinarliga,

Ása Johannesen

Hetta er tað vit halda um Frískúlan Kelduna. Jákup Lützen hevur skrivað:

Í Føroyum er fólkaræði og talufrælsi. Harafturat kunnu vit føroyingar trúgva akkurát tað, okkum lystir… ella kunnu vit tað? Vit kunnu ivaleyst semjast um at vit hava persónligt frælsi í Føroyum, men trúgv fyllir nógv í samfelagnum. Tað munnu vera fá, sum ikki hava hoyrt um Frískúlan Kelduna, kanska serliga orsaka av átrúnaðarliga hallinum hesin skúli hevur.
Gudloysi hevur onga politiska meining vv privatisering av skúlum, men vit raðfesta trúðafrælsi sera høgt. Vit eru ógvuliga fegin um, at tað er eydnast Kelduni at koma í gongd við sínum frískúla. Frískúlin Keldan fer saman við foreldrum at veita næmingunum eina kristna og siðalagsliga uppaling, og fer ivaleyst royna at kappast við fólkaskúlan á júst hesum øki, fyri at veita eina betri tænastu.
Sambært fólkaskúlalógini, er tað krav at allir 1-9 floks skúlar, privatir, sum almennir, veita hesa tænastu, so tað er ivasamt júst hví Keldan følir ein tørv á at leggja dent á júst hetta. Tað virka tey tó at halda, og so leingi fakliga støðið ikki er verri enn tað í fólkaskúlanum (og tað verður tað ivaleyst ikki), so er bara at gleðast um hetta nýggja tilboð.
Vónandi kann hesin kristni frískúli eisini lætta um átrúnaðarliga trýstið á fólkaskúlan. Fyri at øll børn skulu føla seg líka vælkomin har, átti ein almennur fólkaskúli ikki at verið í parti við nøkrum ávísum átrúnaði. Hetta hevði verið nógv lættari at ført út í lívið, um trúgvandi foreldur høvdu møguleikan at koyra sítt barn í ein skúla, sum styðjaði uppundir júst teirra trúgv. Tí halda vit í Gudloysi at frískúlar sum tann hjá Kelduni eru frálíkir.
Vit eru tó eitt sindur forharmað um, at ístaðin fyri at fokusera á kvalitetin av undirvísingini í bæði fólkaskúlanum og frískúlum, so fer alt kjak um frískúlar at handla um átrúnað. Í hesum PISA døgum halda vit tað hevur meira at siga, at tryggja at øll børn í Føroyum fáa dygdargóða undirvísing, óansæð hvørjum skúla tey ganga á.

Gudloysi

Annars skrivaði Jan Lamhauge eina grein um okkum, eftir at hava tosað við Ásu Johannesen. Áhugavert, at har er slíkt ónøgdsemi at síggja millum viðmerkingarnar. Vit eru opinbart ov fitt

Í farnu viku skrivaði Jógvan Páll Sevdal eitt lesarabræv. Í brævinum setur hann spurnartekin við menningarlæruna tí hendan ástøði ikki samsvarar við ein bókstavuligan lesnað av bíbliuni.

Í farnu viku skrivaði Jógvan Páll Sevdal eitt lesarabræv. Í brævinum setur hann spurnartekin við menningarlæruna tí hendan ástøði ikki samsvarar við ein bókstavuligan lesnað av bíbliuni.

Hetta er eisini púra beint. Menningarlæran samsvarar ikki (meira…)