Postar merktir ‘Facebook’

Gudleys og Gudloysi. Hvat vilja vit?

Ása Johannesen

Heimasíðan hjá Gudloysi varð um mánaðarskfiti apríl-maj 2013 strikað av Spacetown.org uttan ávaring. (Les nærri frágreiðing her.) Neyðugt var tískil at flyta til ein nýggjan netvert og at endurstovna síðuna frá einum gomlum trygdarriti. Tíverri mistu vit onkrar bloggupostar og tilhoyrandi viðmerkingar. Hesin blogguposturin varð endurstovnaður 17. juni 2013 frá Bing cache. Tíverri er ikki gjørligt at endurstovna viðmerkingarnar. Vit her á Gudloysi eru framvegis ímóti at strika viðmerkingar, men tað sama kann ikki sigast um Spacetown. – Heini Reinert, skrivari

Gudloysingar hava ein image-trupulleika fyri tíðina. Vit eru frustrerað. So øgiliga frustrerað yvir hvat gongur fyri seg í almenna rúminum. Tað frustrerar okkum at síggja, hvussu átrúnaður forpestar kjakið um so mikið týdningarmikil ting sum barnauppaling, ræðið hjá kvinnum yvir egnum kroppi og undirvísing í skúlunum. Tað frustrerar okkum, at hoyra trúgvandi fortelja okkum, hvat *vit* trúgva og halda. Tað frustrerar okkum at hoyra um, hvussu kristni meirilutin følir seg forfylgdan og hóttan. Tað sigur seg sjálvt, at okkara frustrasjón má koma út onkursvegna. Og ein máti at gera hetta, er at gera gjøldur burturúr meiningunum hjá hartrópandi minnilutanum av kristnum.

Eg dugi væl at síggja, hví hetta er problematiskt og hví summi kristin føla seg órættvíst viðfarin. Eg veit eisini at summir, kanska meira tolnir, gudloysingar ikki føla seg (more…)

Ásatrúgv

Á Feysbukk síðuni hjá mær undir ‘religious views’ stendur ‘atheist’. Ein stavnur úr USA skrivaði á Feysbukk veggin hjá mær at spyrja júst hvat eg haldi um ásatrúgv og tílíkt. Eg segði sum er at eg havi als onga bókstaviliga trúgv, og at eg haldi at tey, ið í dag trúgva at Óðin er til eru eitt sindur fjákutari enn tey, ið halda at Jahve er til, tí í minsta lagi hava tey, ið hava hildi uppá at Jahve ikki er til verið avrættaði í fleiri hundrað ár.

Hjá fleiri fall hetta ikki í góða jørð. Onkur skrivaði enntá eisini at tey høvdu brent Týr fløgur og sletta Týr sang fílur av telduni hjá sær, bara tí tey funnu útav at undirritaði ikki trýr at Óðin er til. Onkur helt eisini at eg átti at lagt Tórshamaran frá mær. Eg gjørdi teimum greitt at eg umboði ikki teirra sjónarmið og at eg ætli mær at bera Tórshamaran bara fyri at vísa á at hann ikki endiliga umboðar yvirtrúgv.

Tá fólk byrja at brenna fløgur og bøkur lýsir ein reyð lampa í høvdinum hjá mær, og tað tykist mær eysæð at tey umboða eitt fanatiskt sjónarmið. Soleiðis gongur tá fólk lurta eftir tónleiki við teirra ideologi heldur enn við teirra tónleikaliga skili.

Og hvat kunna vit læra av hesum. Ørvitisknokkar finnast allastaðni. Í løtuni er ásatrúgv ikki nøkur stór hóttan, men tað orðalagið ein hoyrir frá teimum svakastu av teimum er ikki pettið betur enn tað frá kristnum ørvitisknokkum. Sovorið møsn sum “I have felt the prescense of the gods”. Ífylgi mínum royndum er hetta fólk, ið eru uppvaksin í einum kristnum umhvørvi og bara halda fram við tí sama tvætlinum innanfyri eina aðra trúgv.

Eg broytti síðani mína ‘religious view’ á Feysbukk til “poetic atheist”. Onkur spurdi hvat ólukkan tað merkir. Ístaðin fyri at greiða frá einari poetiskari áskoðan av tí norrønu gudalæruni, tí eg haldi ikki tað er serliga hjálpandi fyri kjakið um átrúnað í heild, broytti uppaftur einaferð til “I don’t believe there’s anything supernatural. I’m a rationalist.”

Spurningurin er so, fái eg hereftir frið til at útnytta ta norrønu gudalæruna fíggjarliga fyri tað hon er; ein stak undirhaldandi samling av fínum søgum frá einari tíð har moralurin var á einum støði, ið als ikki kann góðtakast í einum framkomnum samfelag í 2010? Eg rokni ikki við tí.