Gudloysi

Fyrr í dag varð eg liðugur at lesa bøkurnar báðar Eragon og Eldest úr bókarøðini Inheritance Cycle hjá Christopher Paolini. Onkur kennir kanska filmin, ið er grundaður (leysliga) á fyrstu bókina. Eg vildi heldur viðmælt bøkurnar enn filmin, tó at eg helt, filmin vera væl verdan at hyggja at. Tað er tó ikki tað eg vil tosa um, men heldur fylgjandi brot úr Eldest, sum eg læs meg framá:

“Meistari, seinastu nátt kom tað mær í hug, at hvørki tú ella tær hundraðtals av bókarullum álvanna, ið eg havi lisið, nevndu (meira…)

Vil líka fegin gera vart við, at okkara fyrsta podcast er nú at finna á síðuni.

Heini, Ása, Jákup og Súni tosa um mangt og hvat, millum annað fólkakirkjuna í Føroyum og Miðflokkin.
Abonnera til GudloysiCast gjøgnum okkara RSS feed

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eg kann ikki torga heitið “fríur vilji.” Tað er ikki tí at eg haldi, at vit ongan slíkan hava. Tað hevur heldur onki at gera við, at mær ikki dámar, at vit hava ein. Eg veit heilt einfalt ikki, um vit hava ein “frían vilja,” tí eg veit ikki hvat orðið merkir. Jú, sjálvandi veit eg hvat tað er at vilja okkurt og eg veit eisini nøkulunda hvat lýsingarorðið “fríur” er fyri ein stødd. Men tá fólk – ofta trúgvandi – tosa við meg um frían vilja blívir alt til ein vavgreyt og eg fái varhugan av, at persónurin eg tosi við, ikki sjálvur veit hvat hann ella hon tosar um. Eg havi viðhvørt spurt, men um eg onkra hendinga fer eri so heppin at fáa eitt greitt svar (tað hendir sjáldan) so verður tann fríi viljin tó aldrin verandi tann sami til endan av samrøðuni.

Her eru onkur vítt ymisk hugtøk, vit kunnu meina við:

• At hava fleiri valmøguleikar
• At kunna handla uttan tvang frá nøkrum øðrum
• At kunna broyta framtíðina
• At ein kundi havt valt okkurt annað enn ein gjørdi
• At liva uttan atlit til hvat onnur halda
• O.s.fr.

Eg fari ikki at halda fast við, (meira…)

Tann 10. august 2010 var viðtala við ein gudloysing, Torkil Olsen, at hoyra í sendingini Parasol. Felagið Gudloysi varð eisini nevnt, men ein kann undrast á, hví vertinnurnar vóru so áhaldandi at spyrja Torkil spurningar um okkum og hesa heimasíðuna, tá Torkil gjørdi tað greitt, at hann bert kundi tala fyri seg sjálvan. Sára Jógvansdóttir og Maria Ziskason, um tit eru forvitnar um okkum, kunnu tit so ikki bara tosa við okkum? Ikki tað, Torkil kláraði seg bara avbera væl, og tað hann segði um felagið (og heimasíðuna) var fullkomiliga rætt.

Úrklipta viðtalan um at vera gudloysingur:

Go get Adobe Flash Player!

Fyrsta hálva av sendingini er her:

Go get Adobe Flash Player!

Og seinna hálva kann finnast her:

Go get Adobe Flash Player!

Sendingin er heldur langdrigin, men eisini ógvuliga áhugaverd. Hæddarpunktini fyri meg vóru, tá umboðandi hvítusunnusamkomuna bleiv við og við at nevna tungutalu, alt meðan hann vissaði okkum um, at teir als ikki fokusera uppá tungutalu, og tá umboðandi Jehovas vitni segði seg ikki halda jól, tí jólini eru heiðin hátíð (púra beint) fyri síðani at vera sagdur ímóti av umboðinum fyri bahai, ið segði seg ikki halda jól, tí jólini eru kristin. Eg haldi bahai-fólk kanska skuldu fortalt Jehovas vitnum at tað er í lagi fyri tey at halda jól.

Read this in English

Endamál

Í hesum stílinum fari eg at próvføra fyri, at modala útgávan av kosmologisku próvførsluni fyri tilveru Guðs annaðhvørt ikki er haldgóð¹ ella at hon ikki gevir trupulleikar fyri gudloysi.

Stutt um hugtakið ’Guð’

Eg gangi út frá, at vit við orðinum ’Guð’ meina eina tilvitaða veru, ið er ánari av klassisku aleginleikunum, t.e. alvitan, alvald, alnánd og alvælvild. Einhvør tilvitað vera, ið kann sigast at hava skapt heimin, hevði tó verið nóg mikið í hesum høpinum. Eg viðgangi gjarna, sum átrúnaðarligi viðmerkjarin, Alan Watts, sigur í einum fyrilestri, at ’framkomin kristin [...] hugsa útum myndir’ og ’ímynda sær ikki, at Guð er ein kosmiskur pápi við hvítum skeggi, ið situr á eini gyltaru trúnu yvir stjørnunum (Watts, 1996, s. 74).’

Nóg mikið er at siga, (meira…)