Postar merktir ‘Jákup Lützen’

Friðarbogin – Hvar eru tit?!

Føroyar er einasta norðurland og eitt av heilt fáu londunum í vestur Evropa har skrásett parlag fyri samkynd ikki er lógligt.

Ikki les víðari enn!
Lat hatta fyrst “sjúnka” eina løtu.

Eru vit veruliga betur vitandi enn øll onnur norðanlond á hesum málinum?
Hava vit veruliga fatur í langa endanum, tá ið vit, sum einasta norðurland, ikki loyva samkynd at skráseta seg?
(more…)

GudloysiCast #1

Gudloysi logo

Vil líka fegin gera vart við, at okkara fyrsta podcast er nú at finna á síðuni.

Heini, Ása, Jákup og Súni tosa um mangt og hvat, millum annað fólkakirkjuna í Føroyum og Miðflokkin.
Abonnera til GudloysiCast gjøgnum okkara RSS feed

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

What’s all the fuzz about?

Vinir og kenningar spyrja meg ofta hvat meiningin er við einum ateistafelagið. Hví eksisterar Gudloysi? Spurningurin er púrasta skilligur. Eg ivist ikki í at nógv fólk síggja felagið Gudloysi sum okkurt slag av hatiklubba.

(more…)

Gudloysingur, møt trúgv

Fyri nøkrum árum síðani sat eg í Gøtu kirkju. Ein drongur, bara 3 ár yngri enn eg sjálvur, hevði gjørt sjálvmorð og hetta var jarðarferðin hjá honum. Eg sat lutsfalsliga langt afturi í fullu kirkjuni, men eg sá fram til foreldrini hjá honum, syskini og familjuna. Eg hugsaði um mína egnu familju, mínar fýra beiggjar, foreldrini, damuna. Sum tárini streymaðu niðureftir kjálkunum, mutlaði eg fyri meg sjálvan, “Har má vera vón, har má vera vón. Vón er tað einasta, sum er til.”

Herfyri skrivaði eg ein blogg fyri Røddina, har eg viðgjørdi klassiska gudfrøðiliga “trupulleikan við óndskapi”. Hetta er avbjóðingin, lýðing og óndskapur seta gudstrúgv: Hvussu kann ein elskandi, almáttugur Gud vera til, tá ið óndskapur og órættvísi eyðkennir heimin so ræðuliga? Sum dømi brúkti eg djúpt órógvandi dømið um kynsliga misnýtslu av børnum. Kann man veruliga trúgva á ein slíkan Gud, tá ið børn verða misbrúkt? Ja, segði eg, hóast eg viðurkendi at summi ikki megna tað – og at tað, eftir mínum tykki, er ein haldgóð orsøk at venda átrúnaði bakið. Men fyri mítt viðkomandi, so kann eg ikki annað. Tá ið eg standi yvirfyri slíkum bókstaviliga himmalrópandi órættvísi, slíkum óndskapi, má eg trúgva á Gud og at ultimativt rættvísi finnist. Haraftrat er kristna søgan um Gud ikki einans ein, sum sigur, at Gud ein dag fer at rætta tað skeiva í heiminum, men eisini ein, sum sigur, at hann byrjaði at gera júst tað tá ið hann leið saman við teimum lýðandi á krossinum. Kristna søgan bjóðar okkum somuleiðis at samlýða.

Hetta var ikki nakað argument fyri teismu, gjørdi eg greitt, men heldur ein eygleiðing ella allýsing av hvussu mín egna trúgv (og hon hjá teimum flestu, sum eru religiøs) fungerar. Tað er hendan leiklut, sum mín trúgv spælir fyri meg.

Jesus býr í hjartanum, ikki høvdinum, kann man siga. (more…)

Eksistensiella Klodsmajor Spælið

Arni Zachariassen skrivaði eina bloggu á roddin.fo tann 24 februar, har hann segði seg trúgva á Gud “tí heimurin er eitt ónt og órættvíst stað”. Bloggan er sera sympatisk og man sær veruliga tí samvittigheitsfullu og hugsandi – trúgvandi síðina av Arna.
Tað er mær tó ikki hugaligt at síggja sovorna órationella trúgv klemma seg inn í sinnið hjá annars vælgjógnumhugsaðum, vællisnum og vælformuleraðum fólki sum Arni er.
Trúgvin kroystir seg ikki bara inn í ein óbrúktan krók av sinninum, men meira enn so. Trúgvin megnar at gera seg ómissuliga, sum ein berandi træklossi í einum persónligum – eksistensiellum “klodsmajor spæli” har hon, um ein royndi at taka hana burtur ella bara førka hana eitt sindur, hevði tikið alt tornið niður við sær.
(more…)